Loading...

5ο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο Ιστορίας Εκπαίδευσης

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ 
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗ 26500 ΡΙΟ ΠΑΤΡΑ

Διευθυντής: Καθ. Σήφης Μπουζάκης

http:/www.eriande.elemedu.upatras.gr

 

 

ΠΡΑΚΤΙΚΑ

 

 5oυ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

 

                                                      Iστορίας Εκπαίδευσης  

 

                       "Εκπαίδευση και Κοινωνική Δικαιοσύνη"

 Πάτρα, 2009

 

 

 

 

Συγγραφείς: Αθανάσιος ΚΑΡΑΦΥΛΛΗΣ
pdf ολόκληρης εισήγησης: KΑΡΑΦΥΛΛΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΤΡΑ 2008.pdf
Περίληψη: Η εργασία ασχολείται με το θέμα των πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων που έπρεπε να προσκομίζουν οι υποψήφιοι σπουδαστές των Παιδαγωγικών Ακαδημιών. Σκοπός της μελέτης είναι να καταγράψει τη σχετική νομοθεσία και κυρίως να αναδείξει στο φως αδημοσίευτο αρχειακό υλικό από το Αρχείο της Ζαρίφειου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αλεξανδρούπολης. Τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων τα χορηγούσαν οι αστυνομικές αρχές κάθε περιφέρειας, με τα οποία επιτρεπόταν στους υποψήφιους σπουδαστές «από απόψεως κοινωνικών φρονημάτων να συμμετάσχουν εις τον διενεργηθησόμενον διαγωνισμόν…» για την εισαγωγή του στις Π.Α.. Τα δικαιολογητικά που έπρεπε να καταθέσουν οι υποψήφιοι ώστε να λάβουν μέρος στις εξετάσεις, εκτός των άλλων ήταν: «Σημείωμα της οικείας αστυνομικής αρχής ότι υπέβαλεν αίτησιν εκδόσεως πιστοποιητικού ανεπιλήπτου διαγωγής, επιτρεπούσης την εγγραφήν» (Μπουζάκης, 1998, 233, 242). Το μέτρο της προσκόμισης πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων από την πλευρά των υποψηφίων σπουδαστών αναδεικνύει το χρόνιο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας και εκπαίδευσης του διαχωρισμού των Ελλήνων ανάλογα με τις πολιτικές τους επιλογές (σε πατριώτες ή μη, σε εθνικόφρονες ή μη). Το πλέον δυσάρεστο όμως στην επιλογή των υποψηφίων σπουδαστών ήταν ότι επρόκειτο για παιδιά μόλις 17-18 ετών, γεγονός που φωτογράφιζε περισσότερο την οικογένειά τους παρά τα ίδια. Ασφαλώς και αποτελεί μια τρανταχτή περίπτωση κοινωνικής αδικίας η απαγόρευση συμμετοχής στις εισαγωγικές εξετάσεις, αν και για την πολιτεία της εποχής το μέτρο θεωρούνταν κοινωνικά δίκαιο, στερώντας μια καλύτερη τύχη, μέσω της μόρφωσης, και εξασφάλιση καλύτερων κοινωνικοοικονομικών συνθηκών εργασίας αλλά και κοινωνικής ανόδου, μιας και οι πλειοψηφία των παιδιών που επιθυμούσαν να σπουδάσουν στις Π.Α. προερχόταν από τα λεγόμενα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.
 
 
© Copyright 2008 Εργαστήριο Ιστορικού Αρχείου