Loading...

5ο Επιστημονικό Συνέδριο Ιστορίας Εκπαίδευσης με θέμα: «Εκπαίδευση και Kοινωνική Δικαιοσύνη» Δημοσίευση εισηγήσεων

Συγγραφείς: Γιούλα Γ. Κωνσταντοπούλου Φιλόλογος, Δρ Πανεπιστημίου Πατρών
pdf ολόκληρης εισήγησης: Κωνσταντοπούλου.pdf
Περίληψη: Με την εισήγηση αυτή επιχειρείται να αναδειχθεί το ζήτημα των υποτροφιών που χορηγήθηκαν σε Έλληνες μαθητές και φοιτητές κατά τη διάρκεια της Οθωνικής περιόδου. Παράλληλα, επιδιώκεται να προσδιοριστούν οι στόχοι της συγκεκριμένης εκπαιδευτικής πολιτικής ,αλλά και να εντοπιστούν τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της συγκεκριμένης κοινωνικής λειτουργίας
Συγγραφείς: Αναστασία ΛΑΛΑΓΚΟΥ
pdf ολόκληρης εισήγησης: ΛΑΛΑΓΚΟΥ.pdf
Περίληψη: Η προσπάθεια για απονομή κοινωνικής δικαιοσύνης από το κράτος στην εκκλησιαστική εκπαίδευση, μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος, υλοποιήθηκε με νομοθετικές ρυθμίσεις και μέτρα που αποσκοπούν στο να βοηθήσουν μαθητές χαμηλής κοινωνικοοικονομικής προέλευσης να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στη δεύτερη βαθμίδα εκπαίδευσης και να διευκολυνθεί και διευρυνθεί η δυνατότητα για την πρόσβασή τους στην τρίτη. Σ’ αυτό το πλαίσιο αναλύονται οι νομοθετικές προβλέψεις για την ίδρυση των Ανώτερων Εκκλησιαστικών Σχολών και τις δυνατότητες που παρείχαν στους σπουδαστές και τους αποφοίτους τους και τονίζεται η κοινωνική τους διάσταση. Ως παράδειγμα αξιοποιήθηκε η Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών με στοιχεία των ετών 1972-1978
Συγγραφείς: Λεβεντάκης Χαράλαμπος, Εκπ/κός Φυσικής Αγωγής, Υπ. Δρ. Π.Τ.Δ.Ε. Παν/μίου Πατρών Γκαρίλα Βασιλική, Καθηγήτρια Β΄/θμιας Εκπ/σης - Δικηγόρος
Περίληψη: Τα μαθητικά συσσίτια ήταν από τα αρχαιότερα έργα κοινωνικής πρόνοιας. Σκοπός των μαθητικών συσσιτίων ήταν η χορήγηση, είτε δωρεάν είτε έναντι μικρού τιμήματος, κυρίως την μεσημβρία, στον ελλιπώς κατά ποιόν και ποσό διατρεφόμενο μαθητή, θερμού και θρεπτικού προγεύματος, συμπληρωματικού της ημερησίας του διατροφής, ανταποκρινόμενων στις ανάγκες της αυξήσεως του οργανισμού του και στις απαιτήσεις της εργασίας στο σχολείο. Ήταν γνωστά τα επακόλουθα του υποσιτισμού στην παιδική ηλικία. Η μείωση της ζωτικότητας και ενεργητικότητας του παιδιού, η επιβράδυνση της αναπτύξεως, η ελάττωση της αντοχής του έναντι των λοιμώξεων, η πνευματική νωθρότητα κ.λπ. Ο υποσιτισμός ειδικότερα ενοχοποιούταν για την εκδήλωση φυματίωσης. Τα μαθητικά λοιπόν συσσίτια, αποτελούσαν την βάση της όλης σχολικής αντιλήψεως και πρόνοιας, το πλέον θετικό και αποτελεσματικό μέτρο για την προστασία της υγείας των ασθενικών και υποσιτισμένων μαθητών, το ισχυρότερο όπλο της προληπτικής περιθάλψεως. Και εάν δίνονταν μεγάλη σημασία πριν τον πόλεμο στα μαθητικά συσσίτια, ευνόητος η αξία αυτών μετά τον πόλεμο για την αποκατάσταση της υγείας των παιδιών της Ελλάδας, τα οποία δοκιμάσθηκαν σκληρά από τον πόλεμο και την κατοχή. Για την προσέγγιση του ερευνητικού μας υλικού χρησιμοποιήσαμε τη μέθοδο της ιστορικής έρευνας, αξιοποιώντας ως πρωτογενείς πηγές: νόμους, διατάγματα, εγκυκλίους και αποφάσεις και ως δευτερογενείς πηγές: κάθε βιβλιογραφική αναφορά σχετιζόμενη με το θέμα.
Συγγραφείς: Μαστρομιχαλάκη Αγγελική
pdf ολόκληρης εισήγησης: Μαστρομιχαλάκη.pdf
Περίληψη: Η εργασία αυτή παρουσιάζει το Νομοθετικό Πλαίσιο που αναφέρεται στην εκπαίδευση μαθητών με αναπηρία κατά την περίοδο 1980-2000. Συγκεκριμένα μελετούμε το Νομοθετικό Πλαίσιο που αφορά στην εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία. Αναλυτικότερα, ερευνούμε σημεία Νόμων και Προεδρικών Διαταγμάτων κατά την περίοδο 1980-2000 στην Ελλάδα. Ειδικότερα δίνουμε έμφαση στο είδος και τους σκοπούς της εκπαίδευσης των ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Μελετούμε ακολούθως τα ειδικά μέτρα για την επίτευξη των γενικών και ειδικών στόχων, όπως: α) την κατάρτιση και εφαρμογή ειδικών προγραμμάτων και μεθόδων διδασκαλίας, β) τη χρησιμοποίηση διδακτικού υλικού, γ) τη χορήγηση οργάνων και λοιπού ειδικού εξοπλισμού, δ) την παροχή κάθε είδους διευκολύνσεων και εργονομικών διευθετήσεων. Η ερευνητική μέθοδος που ακολουθούμε είναι η ποιοτική ανάλυση περιεχομένου. Ειδικότερα, τα άρθρα των Νόμων ταξινομήθηκαν σε δύο κατηγορίες. Για τη διευκόλυνση της ανάλυσης των δεδομένων, η υπο εξέταση περίοδος χωρίστηκε σε δυο επιμέρους περιόδους, ήτοι: 1980-1990, 1990-2000. Στην καθεμιά περίοδο παρουσιάζουμε το σύνολο των τροποποιήσεων και των νομοθετικών ρυθμίσεων για την ισότιμη εκπαίδευση των μαθητών με οποιοδήποτε είδος αναπηρίας. Η ανάγκη για την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης οδήγησε το κράτος σε νομοθετικές ρυθμίσεις που αναφέρονται στην ισότιμη θέση των ατόμων με ειδικές ανάγκες στο σχολικό περιβάλλον.
Συγγραφείς: Δημήτρης Κ. ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ αναπληρωτής καθηγητής Α.Π.Θ.
pdf ολόκληρης εισήγησης: μαυροσκούφης.pdf
Περίληψη: Η παρούσα ανακοίνωση υπηρετεί διπλό σκοπό: την κριτική παρουσίαση αφενός των θεωρητικών απόψεων για τις σχέσεις κοινωνικής δικαιοσύνης και σχολικής ιστορίας και αφετέρου των αποτελεσμάτων σχετικής εμπειρικής έρευνας. Κατά πρώτον επιχειρείται μια συνοπτική επισκόπηση της βιβλιογραφίας, με στόχο να προσδιοριστεί το περιεχόμενο της έννοιας «κοινωνική δικαιοσύνη», τόσο στο πλαίσιο της σχολικής εκπαίδευσης γενικότερα όσο και σε σχέση με το μάθημα της ιστορίας ειδικότερα. Στη συνέχεια παρουσιάζονται παιδαγωγικές πρακτικές και διδακτικές στρατηγικές που αναφέρονται στη λεγόμενη «διδασκαλία με σκοπό την κοινωνική δικαιοσύνη» (teaching for social justice). Τέλος, παρατίθενται και σχολιάζονται τα βασικότερα αποτελέσματα της εμπειρικής έρευνας, η οποία διεξήχθη με τη μέθοδο του ερωτηματολογίου και δείγμα εκπαιδευτικούς που δίδαξαν ή διδάσκουν το μάθημα της ιστορίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς και φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Φιλοσοφίας – Παιδαγωγικής του Α.Π.Θ., που παρακολούθησαν το μάθημα «Διδακτική Μεθοδολογία της Ιστορίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση» κατά το ακαδημαϊκό έτος 2007 – 2008.
Συγγραφείς: ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν.ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ - ΑΝΘΟΥΛΑ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΥ τ. ΑΝ. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝ/ΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ
pdf ολόκληρης εισήγησης: Μοσχόπουλος-Γαλιατσάτου.pdf
Περίληψη: Πρόκειται για πληροφορίες που αντλούμε από βιβλίο-φυλλάδιο μόλις 95 σελίδων, που εκδίδει το 1872 στην Αθήνα ο “Σύλλογος προς διάδοσιν των ελληνικών γραμμάτων”. Ο ακριβής τίτλος του εντύπου: «Περὶ Κατωτέρας καὶ Μέσης Παιδείας ἐν Ἑλλάδι ἢ Ὁ περὶ τοῦ θέματος τούτου διαγωνισμός. Ἒκθεσις τῆς ἀγωνοδίκου ἐπιτροπείας ἀναγνωσθεῖσα ἐν τῷ πρὸς διάδοσιν τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων Συλλόγῳ1». Το εν λόγω έντυπο δεν είναι, βέβαια, άγνωστο. Το έχουν βιβλιογραφήσει ο Φίλιππος Ηλιού και η Πόπη Πολέμη και περιέχεται η σχετική βιβλιογράφηση στην πρόσφατη (2006) πολύτιμη βιβλιογραφία τους, όπου επισημαίνεται και η διάσωση και διαφύλαξη σε ελληνικές βιβλιοθήκες 13 αντιτύπων αυτού2. Εμείς προσθέτουμε την πληροφορία για τη διάσωση και 14ου αντιτύπου, που φυλλάσσεται στη βιβλιοθήκη της Εταιρείας Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών, στο Αργοστόλι3.
Συγγραφείς: Νικόλαος ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ – Δάσκαλος, Διευθυντής 1ου Δημοτικού Σχολείου Κορωπίου – Υπ. διδάκτωρ Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Γεώργιος ΜΟΥΡΤΖΗΣ – Δάσκαλος, Διευθυντής 10ου Δημοτικού Σχολείου Αιγίου – Υπ. διδάκτωρ Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
pdf ολόκληρης εισήγησης: Μούρτζης-Ζαχαράκης.pdf
Περίληψη: Η Σχολή Απόρων Παίδων του Δήμου Ερμούπολης αποτέλεσε μαζί με αυτές που ιδρύθηκαν σε πλήθος επαρχιακών πόλεων, Καλαμάτα, Θήβα, Ζάκυνθο, Χαλκίδα, Πάτρα, Άργος κ.ά. μια εξαιρετική προσπάθεια περίθαλψης δεκάδων χιλιάδων παιδιών και εργαζομένων νέων, καταπολεμώντας τον αναλφαβητισμό, προσφέροντας επαγγελματικό προσανατολισμό, βελτίωση συνθηκών εργασίας μα περισσότερο από όλα ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης. Οι μαθητές που γίνονταν δεκτοί και γράφονταν στη Σχολή δεν ήταν μόνο αναλφάβητοι αλλά κυρίως αυτοί που στερούνταν οικογενειακής προστασίας και περίθαλψης, μαστίζονταν από την ανέχεια και τις στερήσεις, ζούσαν στην παρανομία για να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Οι δραστηριότητες της σχολής κατά τη διάρκεια λειτουργίας της εκτός από τη διδασκαλία των μαθημάτων του ωρολογίου προγράμματος επεκτάθηκαν στη σύσταση μουσικού τμήματος και εργαστηρίων τέχνης. Η Σχολή χρηματοδοτήθηκε κυρίως από τις συνεισφορές των ιδιωτών αλλά και από το Δήμο Ερμούπολης.
Συγγραφείς: Ευστάθιος ΜΠΑΛΙΑΣ Επίκουρος Καθηγητής Τ.Ε.Ε.Α.Π.Η. Πανεπιστημίου Πατρών
pdf ολόκληρης εισήγησης: Μπάλιας.pdf
Περίληψη: Στην εργασία αυτή παρουσιάζονται οι ιδέες του Condorcet για την οργάνωση και τους σκοπούς της εκπαίδευσης στην επαναστατική Γαλλία με στόχο να δειχθούν οι ιδεολογικές και οι πνευματικές συγγένειες του φιλελευθερισμού το οποίο αντιπροσωπεύει με τον σύγχρονο εξισωτικό φιλελευθερισμό στο ζήτημα της εκπαίδευσης. Οι ιδέες του Condorcet για την εκπαίδευση εντάσσονται στο συνολικό πρόγραμμα του Condorcet για τη δημοκρατική κοινωνία και συνιστούν ένα ενιαίο και συναφές σύστημα σκέψης. Στο σύστημα αυτό ιδιαίτερη θέση έχει η δημόσια εκπαίδευση, οι σκοποί της οποίας είναι η προώθηση της ελευθερίας και της ισότητας. Η ισότητα που υπερασπίζεται ο Condorcer είναι καταρχήν τυπική, και, από την άποψη αυτή, κινείται στο ιδεολογικό πλαίσιο του κλασικού φιλελευθερισμού. Ωστόσο περιλαμβάνει παρεμβάσεις του κράτους για την παροχή δωρεάν εκπαίδευσης σε όλους χωρίς εξαίρεση και κυρίως αποσκοπεί στην παραγωγή μιας γνώσης που θα διαχυθεί σε ολόκληρη την κοινωνία και θα ευνοήσει την πραγματική ισότητα των πολιτών.
Συγγραφείς: Χαράλαμπος Μπαμπούνης
pdf ολόκληρης εισήγησης: Μπαμπούνης.pdf
Περίληψη: Στην εργασία αυτή εξετάζεται το ζήτημα των σπουδών ελληνοπαίδων στην Ευρώπη κατά την καποδιστριακή περίοδο. Συγκεκριμένα, εντοπίζονται οι περιπτώσεις νέων, των οποίων οι ανώτερες και ανώτατες σπουδές επιχορηγούνται από το ελληνικό κράτος. Σημειώνεται ιδιαίτερα ότι οι νέοι αυτοί αποδίδουν «λόγο προόδου» των σπουδών τους και υπόσχονται ότι μετά την ολοκλήρωση της φοίτησής τους θα επιστρέψουν στην Ελλάδα και θα προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Η κυβέρνηση του Καποδίστρια έδινε ιδιαίτερη σημασία σε αυτόν τον σπουδαστικό απολογισμό για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης. Ωστόσο, στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις, το ατομικό υπερίσχυσε μάλλον του κοινωνικού.
Συγγραφείς: του Γεωργίου Π. Μπουρίτσα φυσικού- πληροφορικού, συμβούλου Σ.Ε.Π.- υπευθύνου ΓΡΑ.Σ.Ε.Π. 1ου ΓΕ.Λ. Άνω Λιοσίων
pdf ολόκληρης εισήγησης: Μπουρίτσας.pdf
Περίληψη: Η εργασία παρουσιάζει την εξέλιξη του θεσμού του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού [Σ.Ε.Π.] στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση [Δ.Ε.] ως θεσμού κοινωνικής παρέμβασης παροχής υπηρεσιών παιδείας σε θέματα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και επιλογής σπουδών και επαγγέλματος και η συμβολή των ΓΡΑφείων Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού [ΓΡΑ.Σ.Ε.Π.] και των ΚΕντρων Συμβουλευτικής και Πληροφόρησης [ΚΕ.ΣΥ.Π.] Η προσέγγιση του θεσμού γίνεται μέσα από την εξέταση των θεμάτων : Της εξέλιξης του θεσμού του Σ.ΕΠ και των ΓΡΑΣΕΠ και ΚΕΣΥΠ Των σχέσεων διαθεματικότητας- Σ.Ε.Π , συμβουλευτικής – πληροφόρησης Της αποτίμησης, και αξιολόγησης του έργου των στελεχών Σ.Ε.Π σε σχέση και με την επιστημονική του ειδικότητα Της συνεισφοράς των προγραμμάτων ΕΠΕΑΕΚ στην ανάπτυξη του θεσμού Την τεκμηρίωση των θεμάτων συνοδεύει η παρουσίαση στατιστικών στοιχείων που αφορούν το θεσμό του Σ.Ε.Π. και επιχειρούνται προτάσεις για το θεσμό ΣΕΠ στην ΔΕ.
Συγγραφείς: Ελπινίκη ΝΙΚΟΛΟΥΔΑΚΗ-ΣΟΥΡΗ Επίκ. Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Κρήτης
pdf ολόκληρης εισήγησης: ΝΙΚΟΛΟΥΔΑΚΗ.pdf
Περίληψη: Ένα υβριδικό, αλλά πρωτότυπο και γοητευτικό κεφάλαιο της Ιστορίας της Εκπαίδευσης, θα μπορούσε να είναι η μελέτη του έργου των λογοτεχνών που αναφέρεται στο σχολείο και, ιδιαίτερα όσων η επαγγελματική και ερευνητική ενασχόληση συνδέεται με τις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Στο έργο τους η λειτουργία του προσώπου ως δασκάλου αφομοιώνεται στην αυτοβιογραφική μαρτυρία, μετασχηματίζεται σε πλοκή και προσφέρεται στον αναγνώστη ως αφήγημα· έτσι, το χωροχρονικό πλαίσιο της πλοκής αντιστοιχεί στον τόπο και στα χρόνια που υπήρξαν κάποτε η καθημερινότητα τους. Η απόσταση του χρόνου συγγραφής (και αφήγησης) από τα γεγονότα σχηματίζει την άποψη γι’ αυτά την ερμηνεία που επηρεάζει την εξέλιξη. Ο Χριστόφορος Μηλιώνης, πεζογράφος της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς, έζησε τα παιδικά και τα εφηβικά του χρόνια την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου στην Ήπειρο και υπηρέτησε ως φιλόλογος στα μέσα της δεκαετίας του ’50, σε σχολεία της περιοχής της γενέτειράς του (Περιστέρι Πωγωνίου Ιωαννίνων) όταν η κατάσταση των εκπαιδευτικών μας πραγμάτων γίνεται θέμα στην πεζογραφία του, αντικατοπτρίζεται με ρεαλισμό και με λεπτή, υπαινικτική ειρωνεία. Στην εισήγηση α) αναλύονται παραδείγματα κειμένων λογοτεχνών που έχουν άμεση σχέση με την εκπαιδευτική πράξη, β) ανιχνεύεται ο τρόπος πρόσληψης εκπαιδευτικών προβλημάτων στη νεότερη και σύγχρονη λογοτεχνία μας και γ) συζητούνται οι λεπτομέρειες της ζωής των μαθητών και των εκπαιδευτικών που τους αγγίζει η ιστορία της περιοχής όπου ζουν.
Συγγραφείς: Δημήτριος Β. Ντούτσης, Υποψήφιος Διδάκτωρ ΕΙΝΕΝΠ, Σχολής Επιστημών Αγωγής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
pdf ολόκληρης εισήγησης: Ντούτσης.pdf
Περίληψη: Την εποχή αυτή (1890 κ.ε.), στην Ελλάδα η κατάσταση στον ευαίσθητο τομέα της κοινωνικής πρόνοιας, και ειδικότερα σε αυτόν της σχολικής υγιεινής, ήταν στάσιμη. Οι πιστώσεις για την υγιεινή γενικότερα περικόπτονταν και η υγειονομική νομοθεσία δεν είχε μεταβληθεί από την εποχή των Βαυαρών. Μέχρι τότε δε γινόταν λόγος για σύστημα υγιεινής επίβλεψης των σχολείων και η σχολική υγιεινή, ακόμη και ως εννοιολογικό θεωρητικό αντικείμενο, ήταν σχεδόν άγνωστη. Επίσης, τα λοιμώδη νοσήματα αποτελούσαν το σημαντικότερο υγειονομικό πρόβλημα της χώρας. Ωστόσο, είκοσι χρόνια πριν είχε αρχίσει στην Ευρώπη να αναπτύσσεται το ενδιαφέρον για τη Δημόσια Υγιεινή, εξαιτίας των σημαντικών προόδων της Μικροβιολογίας, κυρίως λόγω των ανακαλύψεων του Pasteur και του Koch. Ταυτόχρονα στρέφεται η προσοχή προς την Κοινωνική και Σχολική Υγιεινή. Οι εξελίξεις αυτές και οι νέες επιστημονικές γνώσεις αποτυπώνονται στις παρατηρήσεις και τις αναφορές σε αθησαύριστο δημοσίευμα του Αλκιβιάδη Κορδούλη, όπου εκτίθενται τα αίτια που επιδρούν στη μεταβολή της υγείας και την ισορροπία του οργανισμού, όπως αυτά είχαν καταδειχθεί από την ιατρική επιστήμη.
Συγγραφείς: Γιώργος Ε. Πυργιωτάκης, Επίκουρος καθηγητής του Π.Τ.Δ.Ε., Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Δήμητρα Ξεσφιγκούλη Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μεταπτυχιακή φοιτήτρια του Π.Τ.Δ.Ε., Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
pdf ολόκληρης εισήγησης: Ξεσφιγκούλη - Πυργιωτάκης.pdf
Περίληψη: Από τη συστηματική εξέταση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην Ελλάδα από το 1837 έως το 1980 προκύπτει ότι η διαδικασία πρόσβασης ήταν κοινωνικά άδικη, διότι ευνοούσε τα ανώτερα αστικά κοινωνικά στρώματα από τη μια μεριά, ενώ συγχρόνως λειτουργούσε εις βάρος των χαμηλών, κυρίως, κοινωνικών στρωμάτων της επαρχίας από την άλλη. Η σύγχρονη εκπαιδευτική πολιτική οφείλει στο εξής να προσαρμόζεται στις επικρατέστερες διεθνείς τάσεις για μια δίκαιη και δημοκρατική διαδικασία πρόσβασης στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση αλλά και να λαμβάνει υπόψη τα λάθη του παρελθόντος έτσι ώστε αυτά να μην επαναλαμβάνονται στο μέλλον.
Συγγραφείς: Βασίλειος ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ Επίκουρος Καθηγητής Π.Τ.Π.Ε. Πανεπιστημιου Κρήτης
pdf ολόκληρης εισήγησης: Οικονομίδης.pdf
Περίληψη: Η Προσχολική Εκπαίδευση διεθνώς έχει έντονα αντισταθμιστικό χαρακτήρα: ένας από τους σκοπούς της είναι η παροχή ποιοτικού επιπέδου ερεθισμάτων και αγωγής σε παιδιά που προέρχονται από χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα με περιορισμένες εκπαιδευτικές και πολιτιστικές εμπειρίες, ώστε να εξασφαλίζονται, κατά το δυνατόν, ίσες αφετηρίες για όλα τα παιδιά στην πορεία τους προς την κατάκτηση της γνώσης και τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους. Αυτή η αντισταθμιστική λειτουργία του νηπιαγωγείου μπορεί να θεωρηθεί ως μία δράση, η οποία μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα επιχειρεί να οδηγήσει σε μία κατάσταση κοινωνικής δικαιοσύνης δια του εμπλουτισμού των ερεθισμάτων, βιωμάτων, πληροφοριών και γνώσεων των παιδιών που ανήκουν σε κοινωνικά στρώματα με περιορισμένα εκπαιδευτικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά, μειώνοντας στο μέτρο του δυνατού τις κοινωνικές ανισότητες στην εκπαίδευση. Στην εργασία αυτή διατυπώνονται οι κυριότεροι στόχοι και οι αναγκαιότητες εφαρμογής αντισταθμιστικών δράσεων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας στη χώρα μας.
Συγγραφείς: Αναστασία Παμουκτσόγλου, Πάρεδρος Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Αθανάσιος Καραφύλλης, Επικ. Καθηγητής ΠΤΔΕ- ΔΠΘ
pdf ολόκληρης εισήγησης: Παμουκτσόγλου.pdf
Περίληψη: Στην εργασία μας αναφερόμαστε στις απόψεις το Ν. Εξαρχόπουλου για τα χαρίσματα του δασκάλου των αρχών του 20ου αι. και επιχειρούμε μια σύγκριση με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά στον αποτελεσματικό εκπαιδευτικό έναν αιώνα αργότερα (σήμερα). Σκοπός της εργασίας είναι να αναδειχθούν οι κυριαρχούσες απόψεις για τον δάσκαλο των αρχών του 20ου αι. σε σχέση με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Ο Ν. Εξαρχόπουλος αποτέλεσε τον παιδαγωγό που καθόριζε την εκπ/κη πραγματικότητα στη χώρα μας κατά το πρώτο και πλέον μισό του 20ου αι. Στο έργο του «Ποιος τις πρέπει να είναι ο διδάσκαλος» το 1907 αναφερόταν αναλυτικά στα «φυσικά χαρίσματα του διδασκάλου» διαχωρίζοντάς τα σε «σωματικά» και «φυσικά πνευματικά». Στο κειμενό του εντοπίζονται στοιχεία από την ερβαρτιανή παιδαγωγική, όταν διαβάζουμε ότι η «σωματική κατασκευή» του δασκάλου πρέπει να εμπνέει σεβασμό αλλά και επιβολή στους μαθητές. Εκτιμα ότι «φυσικά ελαττώματα» αποτελούν, αποτελούν βασικά εμπόδια στο έργο του δασκάλου. Στα «φυσικά πνευματικά χαρίσματα» αναφέρεται στην «έμφυτον κλίσιν» και το «ιερόν πυρ» που πρέπει να διακατέχουν κάποιον για να επιλέξει το λειτούργημα του δασκάλου. Προτεραιότητα αποτελούν η αγάπη προς τα παιδιά και το διδασκαλικό έργο, ενώ βασική αρχή για έναν καλό δάσκαλο αποτελεί το «έμφυτον παιδαγωγικόν tact», η διδασκαλία και διακυβέρνηση των παιδιών
Συγγραφείς: Βασίλειος Πανταζής, Λέκτορας Π.Τ.Π.Ε., Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Παναγιώτης Μανιάτης, Διδάσκων Π.Δ. 407/1980 Π.Τ.Δ.Ε., Πανεπιστημίου Αθηνών
pdf ολόκληρης εισήγησης: πανταζής.pdf
Περίληψη: Η παιδοκεντρική έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προέκυψε κατά την περίοδο της ευρωπαϊκής αναγέννησης προς το τέλος του δέκατου πέμπτου και αρχές του δέκατου έκτου αιώνα. Ως ανθρώπινα όντα, τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε όλα τα δικαιώματα που εγγυώνται η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (UDHR) και διάφορες Συμβάσεις. Τα παιδιά υφίστανται πολλές από τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 20 Νοεμβρίου του 1989 είναι η ευρύτατα επικυρωμένη Σύμβαση στην ιστορία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εκθέτει ένα ευρύ φάσμα πρόνοιας που καλύπτει τα αστικά δικαιώματα και τις ελευθερίες, το οικογενειακό περιβάλλον, την υγεία και την ευημερία, την εκπαίδευση, τον ελεύθερο χρόνο, τις πολιτιστικές δραστηριότητες και πρόσθετα μέτρα προστασίας.
Συγγραφείς: Παπαδούρης Παν., Κουστουράκης Γερασ.
pdf ολόκληρης εισήγησης: Παπαδούρης,Κουστουράκης.pdf
Περίληψη: Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ανάλυση του εκπαιδευτικού λόγου της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ) απέναντι σε ζητήματα κοινωνικής πολιτικής κατά την περίοδο 1946 – 1967. Οι πηγές της έρευνας μας, που προσεγγίσθηκαν με την χρήση της ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου, είναι τα τεύχη του Διδασκαλικού Βήματος της ΔΟΕ. Από την μελέτη του ερευνητικού υλικού προκύπτει ότι ο λόγος της ΔΟΕ παρακολουθεί απλώς τα σημαντικά ζητήματα που το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος αντιμετωπίζει με θεσμικό τρόπο. Ο λόγος της ΔΟΕ, δηλαδή, δεν είναι πρωτοποριακός και δεν φέρνει στο προσκήνιο κάποια νέα κοινωνικά ζητήματα που θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν, ενώ επίσης δεν διαφοροποιείται από τις εκάστοτε κρατικές επιλογές. Το ενδιαφέρον εστιάζεται στα ζητήματα της μαθητικής πρόνοιας, των μαθητικών συσσιτίων και των μαθητικών κατασκηνώσεων.
Συγγραφείς: Παναγιώτης Κ. Περσιάνης
pdf ολόκληρης εισήγησης: Περσιάνης Π.pdf
Περίληψη: Το κείμενο εξετάζει το πρόβλημα κοινωνικής δικαιοσύνης που δημιουργούσε στην Ελλάδα του 20ου αι. ο συνεχιζόμενος μεγάλος αριθμός αναλφαβήτων. Η υπόθεση εργασίας είναι πως οι ελληνικές κυβερνήσεις που προσπάθησαν να το αντιμετωπίσουν δεν κατανόησαν στο βάθος του το πρόβλημα, ιδιαίτερα την όξυνση του προβλήματος από γενιά σε γενιά εξ αιτίας της επιδείνωσης της οικονομικής και κοινωνικής θέσης των αναλφαβήτων και της μείωσης της πολιτικής τους δύναμης. Για εξέταση της υπόθεσης αυτής μελετήθηκαν τα μέτρα που έλαβε για στήριξη των αναλφαβήτων το 1929 η δημοκρατικότερη μέχρι τότε ελληνική κυβέρνηση, εκείνη του Ελευθέριου Βενιζέλου. Η μελέτη επιβεβαιώνει πλήρως την υπόθεση.
Συγγραφείς: Ελένη Πρόκου Λέκτορας Εκπαιδευτικής Πολιτικής Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής Πάντειο Πανεπιστήμιο
pdf ολόκληρης εισήγησης: Πρόκου Ε.pdf
Περίληψη: Στο πλαίσιο αυτής της ανακοίνωσης θα υποστηριχθεί ότι η αποδυνάμωση της έννοιας της «ισότητας εκπαιδευτικών ευκαιριών» έλαβε χώρα σε πολλές χώρες της Ευρώπης από τη δεκαετία ακόμη του ’80, ενώ στην Ελλάδα κυρίως στα μέσα της δεκαετίας που διανύουμε. Η μετατόπιση από την «ισότητα εκπαιδευτικών ευκαιριών» στην «ποιότητα» ήταν σύμφωνη με τη νεοφιλελεύθερη στροφή στις πολιτικές για την ανώτατη εκπαίδευση. Έμφαση άρχισε να αποδίδεται στην οικονομική αποτελεσματικότητα και τις εκροές, στον περιορισμό των δαπανών, στην εξατομίκευση της ευθύνης για εκπαίδευση, στον έλεγχο από απόσταση, στις προσπάθειες διαμόρφωσης του κατευθυνόμενου από την αγορά πανεπιστημίου.
Συγγραφείς: Αντωνία ΣΑΜΑΡΑ, εκπαιδευτικός, ΜΕd, Yπ. Διδ. Πανεπιστημίου Αθηνών
pdf ολόκληρης εισήγησης: Σαμαρά Α.pdf
Περίληψη: Το κείμενο που ακολουθεί φιλοδοξεί να σκιαγραφήσει τη σχέση μεταξύ δια βίου εκπαίδευσης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Τα τελευταία χρόνια η δια βίου εκπαίδευση προβάλλεται μέσα από κείμενα διεθνών οργανισμών ως ο κατεξοχήν εκπαιδευτικός θεσμός που υπηρετεί την κοινωνική συνοχή, συμβάλλει στη μείωση του κοινωνικού αποκλεισμού και ενισχύει την κοινωνική ενσωμάτωση μειονεκτούντων ομάδων. Η εργασία αυτή προσεγγίζει το ζήτημα ιστορικά, διερευνώντας πώς η δια βίου εκπαίδευση σχετίστηκε με την ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Μελετά τους στόχους μορφών δια βίου εκπαίδευσης του παρελθόντος σε σχέση με την ενίσχυση της κοινωνικής ισότητας και καταλήγει στην αποτίμηση της παρούσας κατάστασης. Σήμερα που η δια βίου εκπαίδευση ή μάλλον η δια βίου μάθηση απευθύνεται (σχεδόν επιτακτικά) σε όλους πόσο συμβάλλει στην κοινωνική συνοχή; Και κατά πόσο τελικά η κοινωνική συνοχή που ευαγγελίζονται οι στόχοι της δια βίου μάθησης ταυτίζεται με την κοινωνική ισότητα; Η εργασία μας στρέφεται γύρω από τα ερωτήματα αυτά, περισσότερο με προβληματισμό, παρά με απαντήσεις. Ένα τελευταίο ζήτημα που μας απασχολεί είναι η μετάβαση από τον όρο δια βίου εκπαίδευση σε αυτόν της δια βίου μάθησης. Κι ακόμα αν και σε ποιο βαθμό η μετάβαση αυτή υπονοεί τη μεταφορά της ευθύνης για συνεχή μάθηση από την κοινωνία στο άτομο, καταστώντας τελικά το ίδιο υπεύθυνο για τον ενδεχόμενο κίνδυνο αποκλεισμού του.
Βρέθηκαν 76 αποτελέσματα. Σελίδα 3 από 4
Σελίδα < [1] [2] [3] [4] >
 
 
© Copyright 2008 Εργαστήριο Ιστορικού Αρχείου