Loading...

5ο Επιστημονικό Συνέδριο Ιστορίας Εκπαίδευσης με θέμα: «Εκπαίδευση και Kοινωνική Δικαιοσύνη» Δημοσίευση εισηγήσεων

Συγγραφείς: Μιχάλης Δαμανάκης Πανεπιστήμιο Κρήτης
pdf ολόκληρης εισήγησης: Δαμανάκης.pdf
Συγγραφείς: Μαρία ΔΕΛΑΚΗ Φιλόλογος, Μd Φιλοσοφικής Σχολής Α.Π.Θ.
pdf ολόκληρης εισήγησης: Δελάκη.pdf
Περίληψη: Σκοπός της ανακοίνωσης είναι να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο οι αντιλήψεις που εκφράζονται για την εκπαίδευση των κοριτσιών (χριστιανών και μουσουλμάνων) τόσο από τους νομοθέτες όσο και από τους λειτουργούς της εκπαίδευσης και τους αρθρογράφους της εξεταζόμενης περιόδου, αποτελούν έκφραση κοινωνικής δικαιοσύνης ή αδικίας εις βάρος των γυναικών. Παράλληλα να αποσαφηνιστεί πώς οι παιδαγωγικές αντιλήψεις επηρέασαν τον τρόπο που οργανώνεται η εκπαίδευση των θηλέων και το πώς αυτές τελικά συνέβαλαν στην οργάνωση ενός θεσμού στον οποίο η κοινωνική ανισότητα θεσμοθετείται, προβαλλόμενη ταυτόχρονα ως αποκατάστασή της. Ως προς τη μέθοδο που ακολουθείται κατά τη συγγραφή της συγκεκριμένης ανακοίνωσης, αυτή στηρίζεται απ’ αρχής μέχρι τέλους σε μια λεπτομερή έρευνα των υπαρχόντων πηγών και γίνεται με βάση την ιστορική μέθοδο που ακολουθείται και ως προς τα δυο επίπεδα, τόσο στο ιστορικό /συστηματικό όσο και στο αναλυτικό ερμηνευτικό.. Κυρίως αξιοποιείται αρχειακό υλικό και πρωτογενείς πηγές.
Συγγραφείς: ΑΛΕΞΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ
pdf ολόκληρης εισήγησης: Δημαράς.pdf
Συγγραφείς: Τριαντάφυλλος Β. ΔΟΥΚΑΣ, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πατρών
pdf ολόκληρης εισήγησης: Δούκας.pdf
Περίληψη: Η εργασία παρουσιάζει το διάλογο μεταξύ των μελών της Επιτροπής Παιδείας της περιόδου 1971-73 και τα τελικά πορίσματά της σχετικά με την επέκταση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης στα οκτώ έτη. Η ιδιαιτερότητα της πρότασης είχε να κάνει με τον τρόπο φοίτησης κατά την πορεία αυτής. Στην αρχική εισήγηση υπήρξε πρόταση για δυνατότητα φοίτησης στις δύο τελευταίες τάξεις της υποχρεωτικής εκπαίδευσης είτε στις δύο πρώτες τάξεις του Γυμνασίου είτε σε δύο επιπλέον τάξεις του Δημοτικού, οι οποίες θα ιδρύονταν σε δυσπρόσιτες γεωγραφικά περιοχές για το σκοπό αυτό. Η τελευταία πρόταση για την παράλληλη ίδρυση οκτάχρονου δημοτικού σχολείου, μετά από διχογνωμίες μεταξύ των μελών της Επιτροπής τελικά υπερψηφίστηκε και κατατέθηκε στα Πορίσματα αυτής. Τα επιχειρήματα των υποστηρικτών της είχαν να κάνουν κυρίως με την επίκληση οικονομικών λόγων ίδρυσης Γυμνασίων σε όλη τη χώρα και την παράλληλη διαπίστωση γεωγραφικών –και κατ’ επέκταση κοινωνικών- ανισοτήτων που θα προέκυπταν από την μη άμεση δυνατότητα ίδρυσης πυκνού σχολικού δικτύου μέσης εκπαίδευσης σε απομακρυσμένες γεωγραφικές περιοχές. Η εργασία στηρίζεται στα πλήρη Πρακτικά των συζητήσεων της Επιτροπής Παιδείας της περιόδου, καθώς επίσης και στις επίσημες θέσεις τις οποίες εξέφρασαν φορείς δράσης κατά την εξεταζόμενη περίοδο (κυβερνητικά στελέχη, συνδικαλιστικές ομοσπονδίες εκπαιδευτικών κτλ.).
Συγγραφείς: Ελευθεράκης Θεόδωρος Λέκτορας Πανεπιστήμιο Κρήτης
pdf ολόκληρης εισήγησης: Ελευθεράκης.pdf
Περίληψη: Το δημοκρατικό σχολείο οφείλει να παρέχει στους μαθητές του δικαιώματα, όπως: ελευθερία, δικαιοσύνη, ισότητα ευκαιριών, αυτονομία, συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και να τους καλλιεργεί κοινωνικές και πολιτικές δεξιότητες, όπως: ανάληψη ευθυνών, συνεργασία, κοινωνικότητα, αλληλοκατανόηση, ενσυναίσθηση, ελεύθερη έκφραση απόψεων και δημοκρατική λήψη απόφασης. Οι παιδαγωγικές αντιλήψεις του Σχολείου Εργασίας, που ως μια διδακτική μέθοδος απορρίπτει την παθητική στάση των μαθητών, εξασφαλίζει την αυτενέργειά τους και τους οδηγεί αποτελεσματικότερα στην έννοια της αυτοαγωγής και της αυτοδιοίκησης, ενέπνευσαν τον Αλέξανδρο Δελμούζο, ο οποίος το 1923 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Μαρασλείου Διδασκαλείου και επιχειρεί να εφαρμόσει στη διδακτική πράξη τις αρχές του Σχολείου Εργασίας και να οργανώσει την πρώτη Σχολική Κοινότητα στην Ελλάδα. Το 1982/86 δημιουργήθηκε ο ισχύων Κανονισμός λειτουργίας των Μαθητικών Κοινοτήτων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, η πρακτική εφαρμογή των οποίων απέχει πολύ από τους σκοπούς και τη θέληση του νομοθέτη αλλά και των πρωτοπόρων παιδαγωγών της Προοδευτικής Αγωγής. Τα νέα ελληνικά αναλυτικά προγράμματα (2002/2003) στρέφονται προς τη δημιουργία ενός δημοκρατικότερου σχολείου. Η χάραξη ενός σύγχρονου δημοκρατικού, παιδαγωγικού μοντέλου Σχολικής Κοινότητας, που να βασίζεται στο αξεπέραστο παράδειγμα του Μαρασλείου Διδασκαλείου, και η ορθή εφαρμογή του στο σχολείο μας είναι ένας στόχος που οδηγεί στην ισότητα ευκαιριών και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Συγγραφείς: ΖΕΡΒΑ Μαρία, ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ Τρυφαίνη, ΖΕΡΒΑΣ Κωνσταντίνος, ΣΑΛΩΝΙΔΗΣ Βασίλειος
pdf ολόκληρης εισήγησης: Ζέρβας.pdf
Περίληψη: Ο βρεφονηπιακός σταθμός ως βασικός συμπαραστάτης της σύγχρονης οικογένειας, αποτελεί την προέκταση παλαιότερων ιδρυμάτων πρόνοιας και έχει στόχο να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ομαλή ανάπτυξη των μικρών παιδιών μέσα από κατάλληλες συνθήκες φροντίδας και αγωγής. Επιχειρώντας μια ανασκόπηση από την ίδρυση του ελληνικού κράτους διαπιστώνουμε ότι o συγκεκριμένος θεσμός, αποτελεί ένα ζωντανό οργανισμό μέσα σε κάθε οργανωμένη κοινωνία και ιδρύεται για να καλύψει συγκεκριμένες ιστορικές και κοινωνικές ανάγκες (πόλεμος, ορφανά παιδιά, άγαμη μητέρα και εργαζόμενη μητέρα). Στους Βρεφονηπιακούς σταθμούς δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ομαλή ανάπτυξη των μικρών παιδιών (σωματική και ψυχική υγεία) και παρόλες τις αντικειμενικές δυσκολίες και την οικονομική δυσπραγία ορισμένων εποχών, λαμβάνονται υπόψη τα πορίσματα επιστημών όπως της ψυχολογίας, της ιατρικής, της παιδαγωγικής. Παράλληλα γίνεται προσπάθεια ώστε ο θεσμός να βελτιώνει τις υπηρεσίες που παρέχει και να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών.
Συγγραφείς: Θάνος Θεόδωρος Δρ. Κοινωνιολογίας της Εκπαίδευσης
pdf ολόκληρης εισήγησης: Θάνος.pdf
Περίληψη: Στην παρούσα εισήγηση εξετάζεται η σχέση των βασικών κοινωνικών λειτουργιών της ανώτατης εκπαίδευσης (επιλογή, ειδίκευση και αναπαραγωγή) σε σχέση με τους βασικούς στόχους και αρχές των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων (οικονομική ανάπτυξη και ισότητα ευκαιριών) κατά τη μεταπολεμική περίοδο (1956 έως 1998). Παρά τις προθέσεις των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων για ισότητα ευκαιριών, η ανώτατη εκπαίδευση επιτελεί την κοινωνική επιλογή και αναπαραγωγή με δύο τρόπους: α) με τον έλεγχο της ροής των μαθητών από το λύκειο στην ανώτατη εκπαίδευση (κάθετη διάσταση) και β) με τη διαφοροποίηση στο εσωτερικό της (οριζόντια διάσταση). Οι τρόποι αυτοί μετασχηματίζονται κατά τη διάρκεια της περιόδου. Η ανώτατη εκπαίδευση τροφοδότησε με τους πτυχιούχους της κυρίως τον τριτογενή τομέα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο πρωτογενής και δευτερογενής τομέας χρησιμοποιούν παραδοσιακούς τρόπους παραγωγής, οι οποίοι απαιτούν ελάχιστη τεχνογνωσία.
Συγγραφείς: Καθηγητής Χρήστος Θεοφιλίδης, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας
pdf ολόκληρης εισήγησης: Θεοφιλλίδης.pdf
Περίληψη: Με βάση τη λογική ότι οι σπουδές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σχετίζονται τόσο με την ανέλιξη του ατόμου όσο και την οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική ανάπτυξη της κοινωνίας, οι αρμόδιοι φορείς της Κυπριακής Δημοκρατίας υιοθέτησαν από το 1996 σύστημα κρατικής επιδότησης των φοιτητικών σπουδών, το οποίο έχει γνωρίσματα κοινωνικής δικαιοσύνης. Το σύστημα αυτό έχει διευρύνει σταδιακά τον κύκλο δικαιούχων, διαφοροποιεί το ύψος της χορηγίας για φοιτητές εσωτερικού και εξωτερικού που καταβάλλουν δίδακτρα καθώς και για φοιτητές με ειδικές ανάγκες ή που προέρχονται από πολυμελείς οικογένειες• διαλαμβάνει, επίσης, παράταση της διάρκειας επιδότησης για λόγους υγείας ή για λόγους ανεξάρτητους της θέλησης των φοιτητών Παρά τα πιο πάνω στοιχεία κοινωνικής δικαιοσύνης που έχει το σύστημα κρατικής επιδότησης των φοιτητών, εξακολουθεί να παραμένει κοινωνικά άδικο εξαιτίας της γενικής και αδιαφοροποίητης επιχορήγησης πάνω στην οποία στηρίζεται. Συγκεκριμένα, σε κάθε ομάδα δικαιούχων παρέχεται το ίδιο ύψος επιδότησης ανεξάρτητα από το κοινωνιοοικονομικό επίπεδο της οικογένειας. Ένα μικτό σύστημα ιδιωτικής και κρατικής επιδότησης των φοιτητικών σπουδών θα ήταν κοινωνικά δικαιότερο. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να αποτελείται από τέσσερις πρόνοιες: (α) οι φοιτητές εύπορων οικογενειών να χρηματοδοτούν οι ίδιοι τις σπουδές τους, (β) να υπάρχει σύστημα υποτροφιών με κριτήρια την επίδοση και την οικονομική ευρωστία, (γ) να υπάρχει δυνατότητα χαμηλότοκων σπουδαστικών δανείων με μακροχρόνια περίοδο αποπληρωμής και (δ) να υπάρχει κρατική επιδότηση των φοιτητών που προέρχονται από χαμηλές εισοδηματικές τάξεις.
Συγγραφείς: Αλεξία ΚΑΠΡΑΒΕΛΟΥ Φιλόλογος, Καθηγήτρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, M.Ed., Υπ. Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου
pdf ολόκληρης εισήγησης: Καπραβέλου.pdf
Περίληψη: Στην εισήγηση αυτή επιχειρείται να αποδειχθεί ότι η εκπαίδευση σε κάθε σύστημα ανισότητας και ιεραρχίας δεν μπορεί να είναι κοινωνικά δίκαιη. Η ανάλυση έχει τις θεωρητικές της αφετηρίες στην Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης από τους θεωρητικούς της αναπαραγωγής και αντίστασης, και ασκεί κριτική στο εκπαιδευτικό σύστημα, που αναπαράγει τις σχέσεις παραγωγής και εξουσίας και την κυρίαρχη ιδεολογία, δεν καλλιεργεί την ισότητα, αλλά ανταποκρίνεται στην ανάγκη της κυρίαρχης τάξης να δικαιολογήσει το εκμεταλλευτικό της σύστημα και προσηλυτίζει τους νέους να μαθαίνουν να ενισχύουν τα συμφέροντα των κυρίαρχων, αλλιώς θα περιθωριοποιηθούν ή θα εξοβελιστούν από το σύστημα. Η ταξική δομή επηρεάζει τους εργασιακούς και εκπαιδευτικούς ρόλους. Η εκπαίδευση διευκολύνει την κοινωνική ανέλιξη των παιδιών από τα λαϊκά στρώματα σε περιορισμένο βαθμό, σε αντίθεση με τα παιδιά της μεσαίας και ανώτερης τάξης. Η αντισταθμιστική εκπαίδευση βοηθά ελάχιστα και δημιουργεί εξαρτήσεις. Η ελληνική εκπαίδευση κατά τον 20ο αιώνα διακατέχεται από συντηρητισμό, σε συνδυασμό με τον τεχνοκρατικό της προσανατολισμό κατά τη δεκαετία του ’80. Από την ανάλυση μεταρρυθμιστικών προσπαθειών στην ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης κατά τον 20ο αιώνα, οι οποίες δεν εφαρμόστηκαν, εγείρεται το αίτημα για ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στην εκπαίδευση και ισότιμη χρήση των εκπαιδευτικών εμπειριών, για πρόγραμμα σπουδών και αξιολόγησης που να ανταποκρίνεται στις μαθητικές ανάγκες και για αύξηση των οικονομικών πόρων. Προτάσσεται η αποκάλυψη και ανατροπή της θεσμικής βίας και η συλλογική αυτοδιαχείριση χωρίς ιεραρχίες και ανισότητες.
Email: ,
Συγγραφείς: Κ. Γ. Καρράς
pdf ολόκληρης εισήγησης: karras.pdf
Περίληψη: Η παρούσα έρευνα μέσα από τη διερεύνηση του συγκριτικού επιχειρήματος αναδεικνύει την παράμετρο «Κοινωνική Δικαιοσύνη» όπως αυτή εμφανίζεται στα Δελτία της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας κατά τη δεκαετία 1980-1990. Συγκεκριμένα, στην έρευνα αυτή κατατάξαμε τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης που εντοπίσαμε στο υπό εξέταση υλικό μας σε τρεις βασικούς άξονες: Κοινωνική δικαιοσύνη και εργασιακό καθεστώς (κυρίως στο εξωτερικό), Κοινωνική δικαιοσύνη και βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης και Κοινωνική δικαιοσύνη, Αλληλεγγύη- Ανθρώπινα Δικαιώματα σε άλλες χώρες. Συνολικά στο υλικό μας εντοπίστηκαν 112 άρθρα/σχόλια/ειδήσεις κατά τη συγκεκριμένη δεκαετία (1981-1990) τα οποία αφορούν θέματα «κοινωνικής δικαιοσύνης». Το συγκριτικό επιχείρημα εντοπίζεται στην έρευνά μας στις αναφορές σε άλλες χώρες (ως νομιμοποιητικό, βελτιωτικό και παραδειγματικό επιχείρημα αλλά ταυτόχρονα και θα λέγαμε επιχείρημα αλληλεγγύης με τα την έννοια της συμπαράστασης και της αλληλεγγύης).
Συγγραφείς: Π. Καραγιάννη, Λέκτορας Π.Τ.Δ.Ε.- ΑΠΘ
pdf ολόκληρης εισήγησης: Καραγιάννη.pdf
Συγγραφείς: Δέσποινα ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ Παυλίνα ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
pdf ολόκληρης εισήγησης: Καρακατσάνη.pdf
Περίληψη: Στην εισήγησή μας αναφερόμαστε στο έργο και στις Παιδαγωγικές ιδέες του Σπυρίδωνα Καλλιάφα, ο οποίος δίδαξε στη Φιλοσοφική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών κατά τη μεταπολεμική περίοδο, αναλύοντας τις απόψεις του σχετικά με ζητήματα που άπτονται της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας. Η συγκεκριμένη επιλογή υπαγορεύεται από το γεγονός ότι ο καθηγητής αυτός κατείχε, την έδρα της Παιδαγωγικής στο συγκεκριμένο χώρο και κατά συνέπεια άσκησε μεγάλη επίδραση στη διαμόρφωση της ελληνικής παιδαγωγικής σκέψης και πράξης. Βασικό εργαλείο ανάλυσης αποτελεί το έργο του ίδιου του Παιδαγωγού, τα συγγράμματά του, οι πανεπιστημιακές επετηρίδες και οι παιδαγωγικές συνεδριάσεις στη συγκεκριμένη σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στοιχεία που φιλοξενούνται στο σχετικό αρχείο. Μέσα από αυτά προσπαθούμε να αναλύσουμε το πώς νοηματοδοτεί την αγωγή, την εκπαίδευση και το ρόλο της, το πώς προσδιορίζει τη σύνδεση με το κοινωνικό πλαίσιο και τις κοινωνικές τάξεις, τη θέση που αποδίδει στο άτομο και ειδικότερα στα δύο φύλα και τις διακρίσεις -διαφοροποιήσεις που κάνει ανάμεσα στα δύο, καθώς και το πώς αντιλαμβάνεται την έννοια της κοινωνικής ισότητας και δικαιοσύνης. Τις απόψεις και τις θέσεις του, προσπαθούμε να τις ερμηνεύσουμε, σε σχέση με το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι και το ιδεολογικό πλαίσιο της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής περιόδου.
Συγγραφείς: Αθανάσιος ΚΑΡΑΦΥΛΛΗΣ
pdf ολόκληρης εισήγησης: KΑΡΑΦΥΛΛΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΤΡΑ 2008.pdf
Περίληψη: Η εργασία ασχολείται με το θέμα των πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων που έπρεπε να προσκομίζουν οι υποψήφιοι σπουδαστές των Παιδαγωγικών Ακαδημιών. Σκοπός της μελέτης είναι να καταγράψει τη σχετική νομοθεσία και κυρίως να αναδείξει στο φως αδημοσίευτο αρχειακό υλικό από το Αρχείο της Ζαρίφειου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αλεξανδρούπολης. Τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων τα χορηγούσαν οι αστυνομικές αρχές κάθε περιφέρειας, με τα οποία επιτρεπόταν στους υποψήφιους σπουδαστές «από απόψεως κοινωνικών φρονημάτων να συμμετάσχουν εις τον διενεργηθησόμενον διαγωνισμόν…» για την εισαγωγή του στις Π.Α.. Τα δικαιολογητικά που έπρεπε να καταθέσουν οι υποψήφιοι ώστε να λάβουν μέρος στις εξετάσεις, εκτός των άλλων ήταν: «Σημείωμα της οικείας αστυνομικής αρχής ότι υπέβαλεν αίτησιν εκδόσεως πιστοποιητικού ανεπιλήπτου διαγωγής, επιτρεπούσης την εγγραφήν» (Μπουζάκης, 1998, 233, 242). Το μέτρο της προσκόμισης πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων από την πλευρά των υποψηφίων σπουδαστών αναδεικνύει το χρόνιο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας και εκπαίδευσης του διαχωρισμού των Ελλήνων ανάλογα με τις πολιτικές τους επιλογές (σε πατριώτες ή μη, σε εθνικόφρονες ή μη). Το πλέον δυσάρεστο όμως στην επιλογή των υποψηφίων σπουδαστών ήταν ότι επρόκειτο για παιδιά μόλις 17-18 ετών, γεγονός που φωτογράφιζε περισσότερο την οικογένειά τους παρά τα ίδια. Ασφαλώς και αποτελεί μια τρανταχτή περίπτωση κοινωνικής αδικίας η απαγόρευση συμμετοχής στις εισαγωγικές εξετάσεις, αν και για την πολιτεία της εποχής το μέτρο θεωρούνταν κοινωνικά δίκαιο, στερώντας μια καλύτερη τύχη, μέσω της μόρφωσης, και εξασφάλιση καλύτερων κοινωνικοοικονομικών συνθηκών εργασίας αλλά και κοινωνικής ανόδου, μιας και οι πλειοψηφία των παιδιών που επιθυμούσαν να σπουδάσουν στις Π.Α. προερχόταν από τα λεγόμενα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.
Συγγραφείς: Δήμητρα KAYKA, Δρ Π.Τ.Π.Ε. Πανεπιστημίου Θεσσαλίας - Δημήτριος ΣAKKHΣ, Καθηγητής Π.Τ.Π.Ε. Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
pdf ολόκληρης εισήγησης: Καυκά, Σακκής.pdf
Περίληψη: Αμέσως μετά την απελευθέρωση, παρατηρείται στροφή προς μια προνοιακή πολιτική, της οποίας φορείς είναι η πολιτεία και, ως ένα βαθμό, η ιδιωτική πρωτοβουλία. Η προνοιακή πολιτική θα εκφραστεί έμπρακτα κατά την Καποδιστριακή περίοδο με την αποκατάσταση των ορφανών παιδιών και θα συνεχιστεί και κατά την Οθωνική περίοδο. Έτσι, οι πρωτοβουλίες και οι δραστηριότητες που αναπτύχθηκαν σε δημόσιο και ιδιωτικό επίπεδο είχαν συνέπεια τη διαμόρφωση μιας νέας κοινωνικής κουλτούρας, αλλά και την εδραίωση ενός νέου τύπου κοινωνικών αξιών. Στον ορίζοντα αυτής της θεματικής, κινείται και η συγκεκριμένη εργασία, αντικείμενο της οποίας είναι η εξέταση των παραγόντων και των συνθηκών, κάτω από τις οποίες λειτούργησαν τα ορφανοτροφεία της ελεύθερης Ελλάδας. Ειδικότερα, θα εξεταστούν ζητήματα σχετικά με τις εκπαιδευτικές και κοινωνικές κατευθύνσεις των εν λόγω ιδρυμάτων, τις δωρεές και τις προσφορές προς αυτά, καθώς και θέματα που αφορούν την οργάνωσή τους.
Συγγραφείς: Γιώργος ΚΟΚΚΙΝΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής ΠΤΔΕ – Πανεπιστήμιο Αιγαίου Παναγιώτης ΚΙΜΟΥΡΤΖΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής ΠΤΔΕ – Πανεπιστήμιο Αιγαίου Παναγιώτης ΓΑΤΣΩΤΗΣ, Φιλόλογος-Διδάκτορας Διδακτικής της Ιστορίας Χαράλαμπος ΚΟΥΡΓΙΑΝΤΑΚΗΣ, Φιλόλογος-Διδάσκων 407/80 του Ιόνιου Πανεπιστημίου
Περίληψη: Η εισήγησή μας χωρίζεται σε δύο βασικά μέρη. Το πρώτο μέρος προσπαθεί να δώσει τις βασικές θεωρητικές και μεθοδολογικές συντεταγμένες πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η ερευνητική μας προσπάθεια. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζονται τρία επιμέρους, αλληλοσυμπληρωματικά, θέματα: α. το ζήτημα της κοινωνικής και της εκπαιδευτικής νοοτροπίας απέναντι στους μετανάστες και, γενικότερα, τις μειονότητες, β. το ζήτημα της σχέσης ιστορίας και κοινωνικής δικαιοσύνης (που συνοψίζεται στο ερώτημα: Ιστορία: δίκης οφθαλμός, ος τα πανθ΄ ορά;), γ. οι διεθνείς πολιτικές για την αντιμετώπιση της ετερότητας –ιδίως η στάση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Το δεύτερο μέρος αποτελεί μία διερευνητική προσέγγιση των νέων σχολικών εγχειριδίων του μαθήματος της ιστορίας, με στόχο να προσδιορισθεί η σημασία και οι συνιστώσες του ρόλου που αποδίδεται στις μειονότητες που εμφανίζονται στο ελληνικό κράτος κατά την περίοδο από το 1830 έως την δεκαετία του 1990.
Συγγραφείς: Σωκράτης Κουγέας Φιλόλογος- Εκπαιδευτικός
pdf ολόκληρης εισήγησης: Κουγέας. doc.pdf
Περίληψη: Το χειρόγραφο ανέκδοτο άρθρο του Χρίστου Ν. Λαμπράκη (1882-1925) “Σχολείο και λαός” αποτελεί απότιση φόρου τιμής προς τον δάσκαλό του Νικόλαο Πολίτη και προέρχεται από το αρχείο του φίλου του ακαδημαϊκού Σωκράτη Κουγέα. Στο κείμενο προβάλλεται η αναγκαιότητα της διδασκαλίας της δημοτικής, ενώ προτείνεται η ένταξη της λαογραφίας στη καθημερινή διδακτική πράξη, προκειμένου να μη δημιουργηθούν κοινωνικά στεγανά. Σε αντιδιαστολή προς το σχολείο των αποκλεισμών, που, αν και θεσμικά είναι ανοικτό σε όλα τα ελληνόπουλα, στην πράξη είναι οργανωμένο με συγκεκριμένα πρότυπα ζωής και δημιουργεί στους μαθητές της περιφέρειας αποστροφή προς τον κοινωνικό ιστό που τους περιβάλλει και τους ωθεί στην απόρριψη των ιδιαίτερων πολιτιστικών στοιχείων, ο Χρίστος Λαμπράκης προτείνει ένα σχολείο στο οποίο «ἡ ἀναγνώριση καὶ ὁ σεβασμὸς τῶν διαφορῶν καὶ ἡ χρησιμοποίηση τοῦ κοινοῦ ἀνάμεσα στοὺς λαοὺς μπορεῖ νὰ μᾶς φέρῃ σὲ μιὰ ἀληθινὴ συναδέλφωση. Μόνον ἔτσι ἀπὸ τὶς μερικὲς πατρίδες καὶ τὸν ἐθνισμὸ θὰ φτάσωμε στὸ διεθνισμὸ καὶ τὴν ἀνθρωπότητα». Ο Χρ. Λαμπράκης με το κείμενό του «Σχολείο και Λαός» θέτει έμμεσα το ερώτημα πόσο κοινωνικά δίκαιο είναι το σχολείο που αρνείται να διακρίνει τις ιδιαιτερότητες της νεολαίας.
Συγγραφείς: Άννυ ΑΣΗΜΑΚΗ, Μαρία ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗ, Γεράσιμος ΚΟΥΣΤΟΥΡΑΚΗΣ Πανεπιστήμιο Πατρών
Περίληψη: Στόχος της εργασίας αυτής είναι η διερεύνηση και η ανάλυση της θέσης των γυναικών ως μελών του Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου Πατρών, από το έτος της ίδρυσής του (1964) μέχρι και το ακαδημαϊκό έτος 2006-2007. Τα κυριότερα ευρήματά μας συνοψίζονται στα εξής: Υπάρχει σαφής σταδιακή – διαχρονική αριθμητική και ποσοτική άνοδος της πρόσβασης των γυναικών στις θέσεις των μελών ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Πατρών. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση των γυναικών μελών ΔΕΠ εντοπίζεται κυρίως στα Τμήματα της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, στην Ιατρική Σχολή και στα Τμήματα της Σχολής Θετικών Επιστημών. Η πρόσβαση των γυναικών ως μελών ΔΕΠ φαίνεται αρκετά δύσκολη στα Τμήματα της Πολυτεχνικής Σχολής. Μάλιστα, στο Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής, μέχρι και σήμερα, δεν υπάρχει καμία γυναίκα μέλος ΔΕΠ. Η πρόσβαση των γυναικών στο πανεπιστημιακό πεδίο διευκολύνθηκε με τις διάφορες ρυθμίσεις νομικού χαρακτήρα, που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 1980 και ύστερα, με τις οποίες προωθείται η ισότητα των φύλων στην κοινωνία, την εκπαίδευση και την απασχόληση.
Συγγραφείς: Αικατερίνη ΚΟΥΤΟΥΞΙΑΔΟΥ Φιλόλογος –Ιστορικός Δ/κτωρ ΠαντείουΠαν/μίου Ερευνήτρια του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας (ΚΕΕ)
Περίληψη: Βασική επιδίωξή μας είναι η έμφαση στη σπουδαιότητα του φαινομένου της ευεργεσίας, με όποια μορφή αυτό εκφράζεται και του βαθμού ανταπόκρισής του κατά την υπό εξέταση περίοδο σε καίριες ανάγκες του τόπου θεραπεύοντας κοινωνικά προβλήματα και εκπαιδευτικές αναγκαιότητες, αναπληρώνοντας τις καθυστερήσεις του κράτους στην αντιμετώπιση προβλημάτων, συμβάλλοντας οικονομικά στη λειτουργία της κρατικής μηχανής. Παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας ευρύτερης έρευνας βασισμένης κυρίως στη χρησιμοποίηση ανέκδοτου ή μη αρχειακού υλικού, με την οποία επιχειρήθηκε η διερεύνηση του φαινομένου μέσα από την επεξεργασία, κατηγοριοποίηση και καταμέτρηση ενός δείγματος αρκετά σημαντικού πράξεων ευεργεσίας όλων των κατηγοριών και των κατευθύνσεων στο χώρο της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η απόπειρα της ευεργεσίας να εγκαθιδρύσει με την πρακτική της κράτος δικαίου δεν εμφανίζεται μόνο στο επίπεδο της χρηματοδότησης των νέων θεσμών και ιδρυμάτων, αλλά και της προδρομικής σύλληψής τους, όπως και των τρόπων αντιμετώπισης επειγόντων κοινωνικών προβλημάτων. Μεγάλοι ευεργέτες, ορμώμενοι από ένα πολύπτυχο κινήτρων τοποθετώντας σε περίοπτη θέση εκείνο του εκπολιτισμού και της εθνικής προόδου της χώρας μέσω της παιδείας, θα υποκαταστήσουν τους υποτιθέμενους ειδήμονες παιδαγωγούς μέσα από τις οικονομικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες, που θα αναπτύξουν, δρασκελίζοντας προκαταλήψεις και ανασταλτικές δυνάμεις. Η κινητοποίηση, παράλληλα, σημαντικής μάζας μικρότερων δωρητών στην ενίσχυση των εκπαιδευτικών θεσμών θα αποτελέσει ένα εξισορροπιστικό στοιχείο στα αδιέξοδα της τότε ελληνικής κοινωνίας. Γενναιόδωρη ή συμβατική η ευεργετική χειρονομία με τις τυπικές ή ιδιαίτερες τάσεις της πρακτικής της και μέσα από τις συνέχειες και τις ασυνέχειες που παρουσιάζει στην πορεία της σχετικά με συγκεκριμένους επιμέρους τομείς του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος θα συμβάλει τόσο στην πολύπλευρη ενίσχυση του ελληνικού εκπαιδευτικού σχηματισμού, όσο και στην παγίωση μορφών κοινωνικής δικαιοσύνης αποτελώντας έτσι το δίαυλο ενσωμάτωσης της ελληνικής κοινωνίας στον ανεπτυγμένο και εκσυγχρονισμένο δυτικό κόσμο
Συγγραφείς: ΚΟΥΤΟΥΞΙΑΔΟΥ
pdf ολόκληρης εισήγησης: Κουτουξιάδου.pdf
Περίληψη: Βασική επιδίωξή μας είναι η έμφαση στη σπουδαιότητα του φαινομένου της ευεργεσίας, με όποια μορφή αυτό εκφράζεται και του βαθμού ανταπόκρισής του κατά την υπό εξέταση περίοδο σε καίριες ανάγκες του τόπου θεραπεύοντας κοινωνικά προβλήματα και εκπαιδευτικές αναγκαιότητες, αναπληρώνοντας τις καθυστερήσεις του κράτους στην αντιμετώπιση προβλημάτων, συμβάλλοντας οικονομικά στη λειτουργία της κρατικής μηχανής. Παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας ευρύτερης έρευνας βασισμένης κυρίως στη χρησιμοποίηση ανέκδοτου ή μη αρχειακού υλικού, με την οποία επιχειρήθηκε η διερεύνηση του φαινομένου μέσα από την επεξεργασία, κατηγοριοποίηση και καταμέτρηση ενός δείγματος αρκετά σημαντικού πράξεων ευεργεσίας όλων των κατηγοριών και των κατευθύνσεων στο χώρο της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Συγγραφείς: Γιώργος Κρητικός (Επίκουρος καθηγητής, τμήμα Γεωγραφίας, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο)
pdf ολόκληρης εισήγησης: Κρητικός.pdf
Περίληψη: Στην παρούσα μελέτη αφορά την επίτευξη κοινωνικής δικαιοσύνης μέσα από την εκπαιδευτική πολιτική που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα κατά την δεκαετία 1922-1932. Διερευνάται αφενός το εάν οι ελληνικές κυβερνήσεις έκαναν παροχές που αποσκοπούσαν στην ένταξη των κοινωνικά και οικονομικά αδύναμων μαθητές – γηγενείς και πρόσφυγες του 1922 - και αφετέρου πως οι κυβερνώντες χρησιμοποιούσαν την εκπαίδευση για την ένταξη στην αγορά εργασίας. Επιπλέον, εξετάζεται κατά πόσο η διδασκαλία της δημοτικής γλώσσας μόνο στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ή η επέκταση της τεχνικής και αγροτικών σχολείων δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για μια κοινωνική κινητικότητα μέσω της εκπαίδευσης ή αναπαρήγαγαν τις υφιστάμενες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες στην ελληνική κοινωνία
Βρέθηκαν 76 αποτελέσματα. Σελίδα 2 από 4
Σελίδα < [1] [2] [3] [4] >
 
 
© Copyright 2008 Εργαστήριο Ιστορικού Αρχείου