Loading...

5ο Επιστημονικό Συνέδριο Ιστορίας Εκπαίδευσης με θέμα: «Εκπαίδευση και Kοινωνική Δικαιοσύνη» Δημοσίευση εισηγήσεων

Συγγραφείς: Νίκος Μ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Εκπαιδευτικός Β΄θμιας Εκπαίδευσης, Δρ. Πανεπιστημίου Αθηνών
pdf ολόκληρης εισήγησης: Γεωργιάδης.pdf
Περίληψη: Το «Ενιαίο Σχολείο» που θεσμοθετήθηκε μεταπολεμικά σε δυτικοευρωπαϊκές χώρες και αναπτύχθηκε για μισό σχεδόν αιώνα, συνδέεται άμεσα με την εκπαιδευτική πολιτική του Κράτους Πρόνοιας και την προβολή και επιδίωξη του στόχου για επίτευξη μεγαλύτερης κοινωνικής ισότητας, μέσα από την «εξίσωση ευκαιριών στην εκπαίδευση», την παροχή κοινής για όλους εκπαίδευσης και την κοινωνική συνοχή. Ανάλογοι ήταν και οι στόχοι του ΕΠΛ (τύπου ενιαίου σχολείου στη λυκειακή εκπαίδευση) που θεσμοθετήθηκε στην Ελλάδα κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η πορεία του ΕΠΛ σε σχέση με τους διακηρυγμένους κοινωνικούς στόχους του, και ιδιαίτερα το στόχο για ισοτιμία της γενικής/ακαδημαϊκής και της τεχνικοεπαγγελματικής κατεύθυνσης που συνυπήρχαν στο ίδιο σχολείο. Μελετώνται, μέσω των ευρημάτων σχετικών ερευνών, τόσο η πλευρά της ισοτιμίας που αφορά στο εσωτερικό του ΕΠΛ (δομή, διέξοδοι των αποφοίτων), όσο και η πραγματική ισοτιμία των δύο κατευθύνσεων (κατανομή των φοιτώντων σε “δέσμες” και “κλάδους” με κριτήρια την κοινωνική προέλευση, τη σχολική επίδοση και το φύλο τους), ώστε να ανιχνευθεί μία απάντηση στο βασικό ερώτημα: κατά πόσον ήταν (ή, μπορούσε να γίνει) το ΕΠΛ ένα κοινωνικά πιο δίκαιο σχολείο σε σύγκριση με το διπλό εκπαιδευτικό δίκτυο και τους τότε υπάρχοντες άλλους λυκειακούς τύπους του (Γενικό Λύκειο και ΤΕΛ);
 
 
© Copyright 2008 Εργαστήριο Ιστορικού Αρχείου